Duizelingwekkend
Vandaag was een mooie dag om ECHT weer een keer wat te zien. We spreken (schrijven) Eerste Kerstdag 2004, en ik had er weer eens zin in.. Ik had een fiets gehuurd en trapte vrolijk richting wat te boek staat als het grootste en meest indrukwekkende heiligdom der heiligdommen, Angkor, met als bekendste tempel Angkor Wat.
Ik had wel gelezen dat het best een eindje was maar toen ik op DIRTROADS terecht kwam ging er bij mij een lampje uit. Dit KON niet de weg zijn naar het MEEST toeristische gedeelte van heel Zuidoost Azie..
Maar zoals altijd; NIETS gebeurt voor niets want ik kwam langs het Cambodia Museum of Landmines (achtergrond hier).
*Het VERHAAL is nog niet af M@rtijn.. FF rustig met die reacties.. 
*
Maar goed, het Mine Museum duss. Best leuk om te zien en je even te laten realiseren wat een PROBLEEM de mijnen in Cambodja eigenlijk zijn. Het sterft hier van de mensen die een arm of een been missen. Daar komt dat dus door..
Toch maar even gevraagd of ik nogsteeds op de goede weg zat. "Jajajaja-daarheen" *Cambodjaan maakt armbeweging*.. Hmm.. Ok, vooruit dan.. Dus ik verder peddelen.. Toen ik er eindelijk was - na wat omzwervingen - heb ik niet meer over de route nagedacht. Pas op de terugweg realiseerde ik me dat deze ECHT veel korter was dan de heenweg..
Maar Angkor dus.. Phoe, ik ga het niet eens proberen. Groot, (toch proberen dus) ONwaarschijnlijk veel beeldhouwwerk, prachtige tempels en vooral heel GROOT. Vandaag heb ik de hele dag rondgefietst tussen de tempels van Angkor en ik denk dat ik nog niet op de HELFT ben.. Gelukkig heb ik een drie-dagen-pas dus ik kan morgen en overmorgen mijn lol nog op..
De plaatjes liegen er weer niet om..
Le Tour d'Angkor
WOW, en ik maar afvragen hoe het komt dat ik ruim 10 kilo kwijt ben.. Vandaag heb ik - naast het DOOR de tempels lopen - ruim 40 kilometer gefietst en NOGSTEEDS ben ik niet bij alle tempels van Angkor geweest.. 
Ik vond het heerlijk om zo door de jungle te fietsen, want dat is de enige contradictie: de tempels zijn teruggewonnen van het oerwoud, dus sommige bouwwerken zijn overgroeid door bomen en gepenetreerd door wortelstelsels. Eromheen is een strakke asfalt weg die beter is dan de gemiddelde interstedelijke verbindingsweg in Cambodja..
Maar goed, heerlijk om er te fietsen dus want vooral op de stukken die verder weg zijn hoef je alleen maar de aircon-minivans te negeren en voor de rest ben je alleen (er is namelijk geen idioot die het in zijn hoofd haalt om de 'lange route' te gaan fietsen.. )
Wederom een dag vol tempels dus. Ik heb er nog 1 bewaard voor morgen en dan ben ik voorlopig wel 'Uitgetempeld' denk ik..
De laatste paar foto's zijn samen met de jongens van een schilderswinkeltje vlak bij Angkor - echt lachen, loltrappen met lokalen is VEEL leuker dan die (steeds hetzelfde zijnde) slappe verhalen die reizigers tegen elkaar houden.. 
De man van de LP
De laatste dag had ik gereserveerd voor Ta Prohm, een door de archeologen in zoveel mogelijk de ontdekte staat gelaten tempel. Prachtig en favoriet in Angkor voor zijn mooie boom-vreet-tempel-op-foto's..
Het was inderdaad erg mooi om te zien, maar zo de derde dag was het wel genoeg met de 'big bad pile of rocks'..
Wat wel een leuk detail is: het gerucht gaat dat de foto op de voorkant van de LP genomen is in Ta Prohm. Dat heb ik kunnen bevestigen want ik heb em ook genomen.. Wat NOG leuker is, is dat het tweede deel van het gerucht is dat het mannetje in en om Ta Prohm woont, er dagelijks rondloopt en tempels veegt. Ook HEM heb ik gevonden en hij wilde best op de foto ookal zat hij te dineren.. Aardig mannetje wel..
