A wild ride turned to 'normal'..
Vanochtend dus in de taxi gesprongen richting Kampot. Het was een 'shared taxi', dat wist ik, dus ik verwachte meer bezoekers toen ik in de lege taxi stapte.. Eerst kwam James (Aussie) en toen Bernard (Swiss).. Bernard wist te vertellen dat dit soort taxi's ook vaak door locals gebruikt worden. En dat tot het punt dat er eigenlijk mensen op het DAK hadden moeten plaatsnemen.. 'We gaan het beleven' dacht ik..
Na wat gewacht bij de lokale markt (waar ik gisteren ook was) kwamen er inderdaad 3 Cambodjanen opdraven. Euh.. 3? Jep. Ff tellen: 1 Driver, ik, James, Bernard en Cambodjaan 1, 2 en 3... 
De Westerlingen 'mochten' op de achterbank van de kleine auto en JA de REST van de goegemeente ging op de voorstoelen zodat OOK de driver zijn stoel moest delen. Gelukkig weerhield hem dat niet van een occasional phonecall.. Het was een beetje intiem maar verder ging-het-eigenlijk-bestwel..
Wat ik het mooiste vond was dat na een paar kilometers, het verbazingwekkende er al een beetje af leek te gaan.. Na een tijdje vind jet het zelfs normaal (vooral als het gewoon blijkt te gaan). Een paar beurse billen later kwamen we aan in Kampot - zonder kleerscheuren..
Daar heb ik een beetje het dorp verkend en aan de rivier gezeten, kletsen met wat Cambodjaanse jongens. Ik KAN het gevoel nogsteeds niet schudden dat ze ALTIJD wat van je moeten.. Dat bleek in dit geval echter niet zo te zijn want na een tijdje gingen ze gewoon weer weg.. Ook moet ik echt nog wennen aan Cambodja. Voor mij heeft het altijd een bijklank van maffia, onderwereld, berovingen, oorlog, ellende enzovoort.. Ik ben dus voortdurend op mijn hoede.. Ik heb tot nu toe echter nog geen ENKELE bevestiging gezien of gehoord om me heen van dit gevoel dus wellicht moet ik mijn gevoel gaan bijstellen binnenkort..
Een dag in een plattelandsdorp..
..want dat is het. En niet veel meer ook. Heel idyllisch en leuk en rustig enzo maar geen klap te beleven behalve de uiterst charmante markt die behoorlijk lijkt op die in Sihanoukville..
Dan maar binnenvallen bij de kapper. Knippen en scheren alsublieft! Hij blijkt geen Engels te spreken maar Frans dat gaat hem aardig af.. Nu ik nog.. We kunnen zowaar een heel gesprek houden - meer dan ik gebruikelijk met een Nederlandse kapper doe - en hij werkt alsof het een lieve lust is. Ik blijf het toch een beetje eng vinden als een kapper met zijn mes om je adamsappel scheert.. Weet ook niet precies waarom..
Het moment van de rekening was wederom een schok.. Geen 20 euri+ voor de heren of 70 euri voor de dames, nee, gewoon 40 eurocent.. 
Zouden ze in NL ook eens mee moeten beginnen..
Verder alleen wat foto's genomen van neuspeuterende kinderen en gewandeld.. Morgen naar Phom Penh.. Daar heb ik meer zin in moet ik zeggen..
Geen reacties Reageer