Daar zijn we dan..
Misschien is het gek. Ik heb de hele reis geroepen dat ik ofwel naar huis ga als het geld op is, ofwel als de zin op is. Met een grote grijns vulde ik altijd aan dat het wel het eerste zou worden.. Niets bleek minder waar.
De regelmatige lezer heeft de signalen opgepikt - zelfs tot op het punt dat mensen mij op mijn NL-nummer gingen sms'en zonder dat ze direct of indirect op de hoogte waren gesteld van mijn terugkomst.. Blijkbaar heb ik het ze tussen de regels verteld.. 
Jep, het is zo ver, ik ben 'thuis'. Of eigenlijk ik ben in Nederland aangekomen en ga nu weer een thuis maken.
Het was vreemd maar fijn om de eerste dierbaren weer te zien en/of te spreken. Ik was er voor mijn terugkomst al door meerdere mensen voor gewaarschuwd en ze hadden allemaal gelijk: er is schokkend weinig veranderd. Hoe heerlijk het ook is om mensen weer te spreken, evenzo vertrouwd voelt het en evenzeer lijkt het alsof ik ze vorige week nog heb gesproken.. Op angstige momenten lijkt het zelfs of ik helemaal niet ben weggeweest!
Ik wil iedereen bedanken voor de interesse, het medeleven in de donkerdere dagen, de fantastische reacties en de aanhoudende bezoeken op deze site - vaak meer dan 1000 bezoekers per maand.. 
Ik heb ervan genoten en het heeft mijn reis een zeer waardevolle dimensie gegeven.
Laatste dankwoord voor de mensen die bleken echte vrienden te zijn.. Thnx amigo's en amiga's! 
Later & cu IRL...
Joost.
