De dag van het doel
Thorong Phedi: 4450m naar Thorong La Pass: 5416m (05:30u tot 09:00u)
Thorong La Pass: 5416m naar Muktinath: 3760m (09:45u tot 14:00u)
Mijn hemel..
Ik had met opzet nog niet geschreven over de VERSCHRIKKELIJKE groepen met FRANSEN (mede omdat ik bang was dat ik lullige dingen zou zeggen)! Maar nu is de maat vol! Wat een weerzinwekking is dat zeg! Niet alleen hebben ze alle gear (in wielrenbroeken de berg op lopen) maar ook nog eens gaan ze ontzettend langzaam zodat je ze steeds ALLEMAAL moet inhalen, en weigeren ze categoriaal om net als IEDEREEN op de berg "Namaste" te zeggen en blijven ze stoicijns "Bonjour" brallen. Gatver.
Maar OK, daar kan ik me nog overheen zetten.
Wanneer dus bij mij de maat vol is, is als er op de nacht voor een belangrijke dag om 03:15 per abuis OOK maar op onze deur geklopt wordt door de Franse begeleider omdat hij niet meer zeker wist waar iedereen sliep, en dat de gehele Franse goegemeente op de openbare binnenplaats elkaar gaat staan oppeppen.. 
GRMBL
OK, we staan dus (nogsteeds half geirriteerd) om 04:30 op, ontbijten met Krishna die erg zenuwachtig lijkt te zijn. Hij heeft het steeds over 'big windy comming' en blijft voortdurend om ons heen darren. We weten dat het aardig kan spoken op de berg maar dat is pas na 12:00 's middags. Dus als we niet achterstevoren naar boven gaan kruipen moeten we toch ruim voor die tijd boven zijn.. Uiteindelijk vertrekken we om 05:30 tot grote opluchting van 'onze vriend'..
De weg naar boven gaat heel goed. Mijn benen voelen sterk aan (de rustdag in Manang heeft me goed gedaan!) en ik heb weinig last van de hoogte. Mattijs gaat ook behoorlijk soepel naar boven maar moet iets meer vechten tegen de 'thin air' op deze hoogte. Beide lopen we zoals gewoonlijk behoorlijk van Krishna weg.. Even lijkt het er op dat Krishna teveel last heeft van de hoogte omdat ik hem langs het pad voorover in de kotshouding zie staan. Hij blijft bij nadrukkelijk navragen beweren dat het prima met hem gaat ("now fine, sir") dus we lopen door..
Het gevoel van 'doel naderen' houdt ons stevig gaande en we hebben weinig last van de IJZIGE wind, de VEEL te smalle ijs-oversteekplaatsen en de sneeuw die soms tot mijn kuiten komt. We begrijpen dat we ERG veel geluk gehad hebben met het weer: soms ligt er hier meer dan een meter sneeuw en is het bewolkt.. Stel je voor zeg, werk je DAGENlang zo hard, heb je NOG geen uitzicht.. 
Eenmaal boven voelen we ons SUPER! We maken net als iedereen foto's bij het bord op de top, we wachten even op "de Issies" (onze Israelische vrienden die we een paar dagen geleden hebben ontmoet en die een goede 20 minuten achter ons zitten) en ontmoeten zelfs 'mr. Jones'.. 
Mister Jones is een heer van 69 die we al een paar keer zijn tegengekomen. Hij loopt dus blijkbaar vergelijkbaar snel als wij. En nu komt hij OOK nog tegelijk met ons boven.. We spreken onze diepe bewondering naar hem uit en hij reageert bijna verbaasd.. We lachen en gaan samen op de foto..
Na een tijdje hebben we het wel gezien op de pas en besluiten we naar beneden te gaan. We moeten immers nog zo'n 1600 meter dalen en hebben natuurlijk al 3,5 uur 'lopen' in de benen..
Al snel merk ik dat het niet gaat. Blijkbaar ontwikkel je in 9 dagen klimmen beduidend andere spieren dan je nodig hebt voor een afdaling. Mijn schenen verkrampen en mijn knieen en bovenbenen doen verschrikkelijk pijn. Al snel moet ik Mattijs zijn stok ook gaan gebruiken. Wat helemaal mooi is, is dat ik een paar dagen geleden mijn leren schoenen bij een open vuur heb gedroogd waardoor ze dus een maat zijn gekrompen 
. Dat bijkt bij afdalen nog IETS vervelender dan bij stijgen. Al met al zorgt het voor een slakketempo en worden we voor het eerst ingehaald door anderen.. 
Uiteindelijk komen we aan in Muktinath en ik ben KAPOT. Zitten bevalt PRIMA en ik hoop op het beste. Eerlijkheid gebied mij aan Mattijs toe te geven dat ik tijdens de urenlange kwelling naar beneden meermalig overwogen heb het vliegtuig te nemen vanaf Jomsom. We besluiten de nacht af te wachten en kijken hoe het lopen morgen gaat..
En de Yak-burger is OOK al niet te vreten..!!
