Als het doel bereikt is..
Slaapplaatsen na de pas: Muktinath (3760m) (+rustdag) - Jomsom (2720m) - Kalopani (2530m) - Tatopani (1190m) - Guleshor (1190m) (bus naar Pokhara vanaf Beni (820m))
De volgende dag wordt ik wakker met lood in mijn benen (figuurlijk). Ik ben bang voor de rest van de afdaling. Gelukkig ben ik wel behoorlijk stijf als ik uit bed stap maar de pijn in mijn schenen valt aardig mee lijkt het. Ik besluit niet te mieten en te gaan lopen vandaag. Ook Mattijs is opgelucht want een rustdag vinden we beide zonde: er is geen flikker te doen in die bergdorpen en dan zit je dus maar een beetje te wachten op de volgende dag..
Ik krijg een donkerbruin gevoel als ik mijn schoenen aan trek en in dezelfde verkrampte houding wordt gedwongen als de dag ervoor. Mijn grote tenen hebben inmiddels blauwe nagels en de drukplekken zijn niet van de lucht..
We ontbijten en vertrekken.
Na nog geen kwartier lopen op een betrekkelijk vlak stuk ligt Mattijs al mijlenver voor. Hij wacht op me terwijl ik kom aanstrompelen. "Een rustdag denk ik he?" zegt ie. Met mijn kiezen hard op elkaar geperst kan ik niet anders dan hem gelijk geven. We moeten terug. KutkutKUT!
Ik laat Mattijs en Krishna ff voor wat ze zijn en ga even wat voor mezelf doen. Na een hele Toblerone en een goed gesprek met mezelf voel ik me weer iets beter. Ik keer terug naar het guesthouse en Mattijs zit heerlijk in het zonnetje te lezen. Ik ga bij hem zitten en we bekijken de mogelijkheden. Ik wil niet vliegen van Jomsom maar wat niet kan dat kan nou eenmaal niet. Mattijs vindt dat ik misschien op een pony naar Jomsom moet zodat we misschien toch verder kunnen lopen tot het eind. Dat weiger ik. Niet te paard.
We besluiten de dag van morgen af te wachten en vandaag vooral niets te doen. Daar kan ik het mee eens zijn. Krishna geeft me een Nepalese massage (ik dacht dat ik DOOD ging) en warempel voelt het daarna iets beter.. 
De volgende dag sta ik WEER met lood in de benen op (weer figuurlijk) want vandaag MOET het lukken vind ik. We ontbijten en vertrekken en ik overwin het terugkeerpunt van gisteren. Dat is alvast iets. Anthony (weirde superklimmer die we ook al een paar keer zijn tegen gekomen) beweert dat ik beter naar beneden kan rennen, dat doet minder zeer. Ik denk dat hij bedoelt 'niet zoveel remmen' en dat helpt indeed. Ik merk dat de rustdag goed is geweest en complimenteer Krishna voor zijn massage. Ik krijg weer moed en we redden het makkelijk tot Jomsom. KIJK! DAT is BETER! Eerlijkheid gebied me nu te zeggen dat dat mede komt omdat ik onderweg stoer moest doen voor een mooie vrouw die een tijdje met ons meeloopt en ruzie heeft met haar vriend..
Ik krijg weer meer vertrouwen en merk dat mijn benen per dag weer sterker worden. Nu worden dus blijkbaar de 'naarbeneden-spieren' wakker gemaakt.. We besluiten in twee dagen van Jomsom naar Tatopani te lopen. Twee dagen VEEL lopen en VEEL dalen maar we kunnen het gevoel van 'het doel is immers al bereikt' niet schudden. Het is inmiddels Krishna zijn beurt om last te hebben van zijn benen. Hij blijft veel en vaak achter maar komt toch iedere keer weer bij.
De tochten zijn lang (7 a 8 uur lopen per dag) en we komen steeds gesloopt aan. De stukjes die we moeten klimmen steeds echt voor MIETJES. Ik ren bijna naar boven en voel me sterk.
Eenmaal aangekomen in Tatopani komt het grote genot: 'Tato' betekent 'heet' en 'pani' betekent 'water'. We komen bij de hotsprings van Tatopani. Krishna had ons al beloofd dat we ALLES zouden vergeten als we dat zouden voelen, en dat klopte.. Met een biertje in de hand laten we ons in het HETE water zakken.. PFFFF... Alle spieren ontspannen en we voelen ons schoner dan we ons TIJDEN gevoeld hebben..
Dat dit naar meer proeft hoef ik niet uit te leggen denk ik. 's Avonds hebben we half dronken samen met Martin (een Engelse gast die we in Tatopani tegen kwamen toevallig) en 'The German Doctor' (een duitse jongedame die we ook kennen van de trek) een hek bedwongen en hebben we de mensen van de hotsprings wakker gespatterd. Ze waren niet echt boos als we maar betaalden. OK, maar dan moet je ons ook bier verkopen. Voor wat hoort wat vonden we. Hij moest lachen en stemde in. Tot diep in de nacht hebben we rondgesparteld in het hete water..
De volgende dag komen we onderweg The German Doctor weer tegen en we lopen samen verder. We hebben het allemaal gehad met lopen en komen een Jeep tegen die we betalen om ons naar Guleshor te brengen.
De volgende dag pakken we een bus en zijn we terug. MAN! Wat een belevenis..
