25-10 t/m 27-10 Pokhara
De 25ste begon ons feest. Vol goede moed en spanning stappen we in de bus naar Pokhara. Een busrit van 6 uur brengt ons bij het (lager dan Kathmandu gelegen) bergdorp.
Bij aankomst maken we kennis met een 'goede' en typisch Nepalese gewoonte: touristhunting. Mattijs en ik stappen uit de bus in Pokhara met een guesthouse in onze gedachten. We willen hier graag heen omdat Mattijs in China iemand heeft ontmoet die een goede guide gehad heeft voor haar trekking en die hoorde bij dat specifieke guesthouse..
Als de letterlijk tientallen taxichauffeurs op de bus af spuiten worden we al snel verwezen naar de eigenaar van het guesthouse van onze keuze. Er is alleen wel 1 probleem. Het guesthouse van onze keuze is helaas NET toevallig vol vanavond. Tja een groep ziet u.. Maar de eigenaar van ons guesthouse heeft een vriend die ook een guesthouse heeft. Daar kunnen we wel heen. Hij begeleidt ons naar 'Hotel Vagabond'. 'Dat is aardig!' denken we nog.. 
Natuurlijk blijkt later dat de 'eigenaar' van het door ons gekozen guesthouse de eigenaar is van Hotel Vagabond. Even voel ik me getild maar als blijkt dat hij ook guides kan regelen, besluiten we het erbij te laten zitten. We zijn immers nog niet bepaald bekomen van de prachtige kamer die hij ons heeft gegeven. Echt grote bedden en een eigen badkamer MET warm water! Pfieuw, dat is lang geleden..!
Later die avond worden we voorgesteld aan Krishna. Hij is de vriend van de guide die aan Mattijs was aangeraden.. Inmiddels denken we 'jajaja' in koor. Hij DOET in ieder geval net of hij hem kent...
Krishna lijkt een aardige man en we stemmen in mijn zijn begeleidenschap.. Hij een kleine, maar sterk uitziende kerel van 30. We vragen ons alleen wel af waarom de eigenaar van ons hotel de hele tijd het woord doet. Ook als we Krishna zelf iets vragen antwoord de eigenaar.. Hmm..
Wat heel veel indruk op me maakt is dat we bij hem thuis worden uitgenodigd voor een kopje thee. Het blijkt dat hij en zijn vrouw op 1 kamer wonen en dat hij het niet bepaald breed heeft. Zijn vrouw is erg hartelijk en zet heerlijke kruidenthee voor ons. We zitten als twee verlegen jongens op het bed terwijl Krishna vertelt over de trekking. We kunnen er geen touw aan vast knopen maar we begrijpen dat we in ieder geval OOK iets warms moeten meenemen en dat alles goed komt..
OK, dat zal dan wel.. De volgende dag besteden we aan spullen kopen voor de trip (eten, slaapzakken en warme kleren) en door Pokhara heen wandelen. Pokhara stelt niet veel voor maar zo voor een dagje vermaken we ons er prima. Morgen gaan we!
We (Mattijs en ik) zijn 'bepakt en bezakt' en zijn klaar om naar de bus te gaan met onze guide. Of eigenlijk: we hebben NIETS bij ons want we moeten nu ECHT lopen met alles wat we meenemen. Gelukkig draagt onze guide een iets grotere tas dan wij en mogen we eea bij hem in zijn tas stoppen. Toch voelt het voor mij gek om met twee T-shirts, 2 paar sokken en 3 boxers op pad te gaan voor ruim twee weken.. We zullen het wel zien..
Als Krishna bij het hotel is stappen we in de taxi naar de bus. Hij lijkt alles onder controle te hebben en we vertrouwen hem. Bij de bus eten we gauw een broodje en stappen we in de bus. We zijn op weg!
Geen reacties Reageer
