Geen weg terug
...Want zo was het niet bepaald te noemen, een "weg". Vanuit Siem Reap de bus gepakt naar Poipet en vanuit daar de minivan naar Bangkok.. Vooral het eerste stuk tussen Siem Reap en Poipet was vreselijk. Ookal overleef je het wel en voelde het als 'going out wit a blast'. Laatste ritje mocht best een beetje afzien zijn, dat is waar je het reizen om gaat herinneren, het 'zo, dat heb ik wel ff geflikt'-gevoel.. 
Het is een wonder dat er uberhaupt nog IETS op de foto's terecht is gekomen. Ik probeerde het Cambodjaanse landschap te fotograferen maar besteedde meer tijd met mijn billen VAN de stoel dan OP de stoel.. 
Heerlijk om in Bangkok te zijn weer.. De hele atmosfeer in Thailand is gewoon lekkerder..
Ik had besloten mijn laatste dag ik Chinatown te besteden. Chinatowns vind ik altijd leuk en in Bangkok had ik nog niet echt rondgekeken eigenlijk.. Op de boot richting Chinatown kwam ik echter een Duits stel tegen. Die waren op weg naar het ziekenhuis om bloed te geven voor de slachtoffers van deTsunami.. Ik had al zitten denken wat ik kon doen en plat geld geven sprak me niet zo aan. Dat is minder tastbaar ofzo en ruikt naar schuldgevoel afkopen. Ja. Ik ging met ze mee om bloed te geven.
In het ziekenhuis bleek dat we een Thaise vragenlijst moesten invullen. Met hulp van de zusters vulden we op goed geluk van alles in op het fale formulier en proberen we onze staplek veroverd te houden tussen de hektiek en de drukte.
We werden naar een wachtruimte waar onze naam omgeroepen zou worden als we aan de beurt waren. "Jaja" dachten we nog. En na verloop van tijd en veel Thais gebrabbel door de microfoon besloten we 'het maar even te gaan vragen' weer.. Dat was maar goed ook want er was een aparte ruimte voor buitenlanders met - jawel - Engels sprekende doktoren.. Pff, dat is heel wat gemakkelijker..
Ik mocht door mijn recente lijfschildering niet dus ik ben maar weer gegaan - mijn goed bedoelde poging werd erg gewaardeerd.. Dan maar een bordje Phad Thai in een steegje.. Dat leek me ook wel een mooie afsluiter..
AMS, here we come..
Geen reacties Reageer
