Vrijheid
Ik vind vrijheid een vreemd begrip. Of eigenlijk een vreemd woord. Temeer omdat altijd als ik het woord uitspreek, het de lading niet lijkt te dekken. Het is het enige woord dat ik ken waarbij de gevoelsmatige betekenis ZO ver vandaan ligt van het gemak waarmee het woord wordt uitgesproken. Op misschien 'liefde' na. Maar vrijheid en liefde liggen dan ook heel dicht bij elkaar vind ik..
Vrijheid is in mijn optiek ongrijpbaar, individueel, onoverdraagbaar en zeer emotioneel.
Ongrijpbaar omdat het een gevoel is. Een gevoel van geen verantwoording te hoeven af te leggen. Aan wie of wat dan ook. Een gevoel van je eigen keuzes maken. Een gevoel van jezelf toestaan om eerlijk te zijn tegen jezelf en daarop ook aldus te acteren. Een gevoel werkelijk los te zijn van het oordeel van anderen.
Individueel omdat deze keuzes door iedereen anders kunnen worden gemaakt. Omdat iedereen er anders mee om gaat. Er voor iedereen een andere mate van vrijheid het meest prettig voelt.
Onoverdraagbaar omdat je niet iemand (mentale) vrijheid kunt geven. Dat moet ontstaan in iemands wezen. Wellicht gestimuleerd door omstandigheiden (zoals het ontwikkelde vermogen afscheid te nemen van personen, situaties, plaatsen, enz.) maar nooit 1 op 1 gegeven door een derde.
Ik denk dat ik tijdens deze reis een gevoel van vrijheid heb ontwikkeld dat ik moeilijk onder woorden kan brengen. Het is een gevoel van vrijheid waaraan ik nog lang wil worden herinnerd.
Het oordeelloze kiezen - reizigers zijn onbekenden en hebben er dus geen baat bij, nog de achtergrondinformatie, om mensen te veroordelen. Dat is sowieso al lekker. Daarnaast ken ik momenteel geen omstandigheden die in de Westerse samenleving normaal gevonden worden. Ik heb geen baan. Ik heb geen huis. Ik heb geen vaste relatie. Iedere dag beslis ik opnieuw of ik op de plek van dat moment wil blijven, of dat ik wil kijken wat de wereld om me heen me nog meer te bieden heeft.
Iedere dag wordt ik wakker met maar 1 besluit om te nemen: welk kado geef ik mezelf vandaag..?
Dit gevoel heb ik nooit gekend en hiervan hoop ik een stukje in mijn ziel te kunnen opslaan en nooit meer te vergeten. Ook niet als mijn omstandigheden op een dag weer anders zijn en ik me weer wens te mengen in alle geneugden die Nederland te bieden heeft.. 
Joost.
