De beslissing
Hoe besluit je zoiets: Een reis door Azië?? Voor mij was een uitstap naar het buitenland vanzelfsprekend. De buitenland stages smaakten naar meer! Maar voor Joost hoefde dat alles niet per se, dus hoe moest dat verder? Op een dag in de keuken kwam het gesprek weer eens op mijn buitenland wens. We hoefden natuurlijk niet naar het buitenland te emigreren, we konden ook een tijdje door de wereld reizen! Hmmm, daar moest Joost wel even over nadenken. Maanden later kwam het idee nog eens voorbij en we besloten dat we er eens serieus over na moesten denken. Is een reis alléén, wel genoeg om mijn buitenland honger te stillen? Joost was nog niet helemaal overtuigd.
Als we voor een tijdje weg wilden dan was nu de perfecte tijd. We zaten allebei in onze eerste baan, waarvan we zeker wisten dat we er over een jaartje wel op uitgekeken zouden zijn. Tijd genoeg om te sparen, maar dan moesten we HET BESLUIT wel nemen...
In oktober 2003 vertrokken we voor een 2-weekse vakantie naar Egypte. Met de rugzak trokken we langs de Nijl en genoten van de cultuur en het "backpakken". Op een avond in een restaurantje in Hurghada viel plots het beslissende woord.. Joost zei JA!!
Jippie, we gaan echt!!
Nicole
Ik vond het indeed nogal lastig. Ik heb nooit een andere buitenlandwens gehad dan lekkere vakanties. Ik vond zelfs de meeste mensen die per se moesten reizen een beetje weird. Alsof ze aan het vluchten waren voor wat er in NL te doen is. Voor verantwoordelijkheden ofzo. Daar had ik dus geen last van.
Onder invloed van de reacties van mensen om me heen ben ik toch maar eens gaan nadenken over een ietwat uit de kluiten gewassen 'vakantie'.. Er zijn voor mij twee toppunten (in het nadenken) geweest. Het eerste hoogtepunt was voor mij het 'smaakjes-festival' in Utrecht, zomer 2003. Mijn goede vriend Koen noemde mij daar risico-avers. Natuurlijk had hij daar he-le-maal geen gelijk in... Of misschien toch een beetje? In ieder geval stof tot weer een beetje nadenken. Want als DAT de reden was om mij danwel ons van een dergelijke ervaring te weerhouden, was dat voor mij geen reden genoeg. Hmmm...
Het tweede hoogtepunt kwam toen ik in het vliegtuig naar Egypte de wildvreemde mevrouw naast me van onze plannen vertelde en vond dat ze gelijk had toen ze zei dat als we het nu niet zouden doen, we het nooit meer zouden doen. In ieder geval nooit meer zó...
Ok, al met al reden genoeg om over mijn risico-aversiteit heen te stappen en ons te storten in de wereld die (echt-)reizen heet.. 
Joost
Geen reacties Reageer
Het reisplan
Dus nu was de beslissing genomen. We gaan. Nu nog waarheen en hoe lang? Het eerste concept was snel bedacht. De voorliefde voor Azië en de dagelijkse kosten aldaar waren al snel doorslaggevend. Hoewel we even over Zuid-Amerika hebben nagedacht, hebben we toch besloten dit voor een latere reis te bewaren. Azië is groot, dus maakten we een lijst van de landen die we wilden bezoeken. China, Maleisië en Singapore vielen af omdat we daar al waren geweest. De landen die ons het meest trokken waren Nepal, Tibet (eigenlijk geen land, maar ok), India, Thailand en Vietnam.
Later ontstond ook het idee om over land naar Azië te gaan en de Trans-Mongolië Express te nemen. Zo kon Joost ook eens zien waar ik in Beijing had gewoond en geleefd en konden we vanuit Chengdu Tibet in reizen. Met behulp van een grote kaart van Azië op de muur, en punaisevlaggetjes van mams, kwam er een route tot stand:
Utrecht - Amsterdam - St. Petersburg - Moskou - Irkutsk - Ulan Baatar - Beijing - Chengdu - Tibet - Nepal - India - Vietnam - Cambodja - Thailand - Amsterdam - Utrecht
We plannen om eind augustus te vertrekken richting St.-Petersburg en om een keer tegen mei 2005 weer terug te zijn in Nederland. Dik acht maanden avontuur..
Geen reacties Reageer