Pfff wat een hoogte..!
Wat een hoogte.. Je denkt "3595 meter, daar heb ik ook bijna wel eens geskied, hoe erg kan het zijn?!" maar dat valt nog wel ff tegen.. Wat waren we moe enzo, nadat we uit het vliegtuig kwamen, maar een beetje relaxen zou toch genoeg moeten zijn dan. Vandaag blijkt dat de hoogte echt wat met je doet.. 
Gisterenavond zijn we na een dag slapen wel op zoek geweest naar een eettent. Gegeten moet er immers altijd worden. 
En wat een verademing is Lhasa qua afstand na Ulan Batar, Beijing en Chengdu! Ineens is de schaalverdeling opgedeeld in streepjes van 80 meter in plaats van in streepjes van 2 kilometer! Een heerlijk wandelingetje bracht ons langs marktjes en naar het Barkhor-plein. Op het dakterras hebben we gegeten en gekeken naar de mix van Tibetaanse monniken met GSM's, spelende kinderen met flippo's en marktlui met veel te harde muziek bij hun CD-kraampje. Dit alles vergezeld met vreselijk hoge pieken achter ieder gebouw en aan het eind van iedere straat.
Vandaag moeten we echt nog rustig aan doen. De hoogte geeft je een gevoel van duizeligheid en je bent voortdurend buiten adem. We wisten het van te voren dus we hebben niets gepland. Mag ik lekker internetten dus. 
Hiernaast de eerste indrukken van het straatbeeld en natuurlijk de overbekende gebedsvlaggetjes die je hier echt overal ziet.
Morgen nog even rustig aan en dan storten we ons in de boeddhistische tempels..
Geen reacties Reageer
